Bugün Dünya Engelliler günü olarak kutlandı. Bir çok yerde engellilerin sorunları, onları topluma kazandırma çalışmaları konusunda görüşler sunuldu. Ben fiziksel engelli 2 çocuğu olan bir anne olarak kızlarımın uzantısında onlarla bu durumu direkt olarak yaşıyorum. Kızlarım büyüdükçe en ciddi sıkıntılarımdan biri şu asansörler oldu. Asansörü olmayan bir binada üst katlara çıkmak hemen hemen imkansız... Beni en çok yoran ve üzen durumlar AVMlere gittiğim zaman ne yazık ki... AVMler artık o kadar kullanışlı dizayn edilmeye başladı ki her yerde yürüyen merdiven var. Ama bizim hiçbir engeli olmayan vatandaşlarımız asansör kapısında dakikalarca beklemiyorlar mı, deliriyorum. Çoğumuz aşırı kilolarla mücadele ederken, spor salonlarına giderken, ne işin var asansörde... Üstelik yürüyen merdiveni deneseler daha çabuk ulaşacaklar istedikleri yere... Oysa ki bebek arabalılar ve tekerlekli sandalyede olanlar için yürüyen merdiven kullanmak mümkün değil. Böyle durumlarda birazcık etrafa bakıp fark edenlerden olsak. Birbirimize saygı gösterip yer versek, çok mu taviz vermiş oluruz. Bazen dakikalarca bekliyorum. Asansör geliyor dolu... İçeride bedensel hiç bir sorunu olmayan insanlar. Geziyorlar asansörle herhalde... Biri yer versin diye bakıyorum kimse istifini bozmayınca uyarmak durumunda kalıyorum. En şikayetçi olduğum AVM , Optimum Göztepe... Buraya gelen insanlar sanki özel olarak toplanmış. Söylüyorsun kimse istifini bozmuyor. Öyle bakıyorlar insanın yüzüne... Güvenlik görevlisine söylüyorum yardımcı olun 15 dakikadır binemiyorum diye , güvenlik görevlisinin yanıtı daha da komik: Haklısınız hanım efendi ama bizi de dinlemiyorlar. Ya havle ve la kuvvete deyip, Allahım sen benim akıl sağlığımı koru dedikten sonra, geriye bütün evrene pozitif enerji gönderip gelecek asansörün en azından benim ve kızlarımın girebileceği kadar boş gelmesini dilemekten başka bir çare kalmıyor. Eğitim, eğitim, eğitim... Yetmiyor mu koy para cezalı kuraları bak nasıl öğreniliyor. Ama öyle az buz da değil hani, sağlam para cezası vermek lazım bizim bu millete. Dayak kültürüyle yetişen neslimiz ancak bundan anlayabiliyor çünkü.
Engelliler için ayrılmış otoparklar diğer bir tartışma konusu... Yasaya göre buraya parkeden
fiziksel engelliler yetişkin ise H sınıfı ehliyetli olacak, değilse yani çocuksa %90 engelli olması kaydıyla ailesi onun aracını kullanabilecek. Fakat bu yasada bir sıkıntı var. Ben bedensel engelli 2 kızım için aracıma engelli aracıdır yazılı bir ibare almak için emniyet müdürlüğüne gittiğimde bu yazıyı alamadım. Nedeni de yürüme engelli iki kızımın raporunda engel oranının %88 olması... İmkansız vermiyorlar. Memur beye anlatıyorum. Bakın iki engelli kızımı tek başıma oradan oraya taşıyorum. Lütfen bir de bana park yeri aratmayın diyorum. Memur bey haklısınız ama yasa böyle diyor, bak şimdi... Yasalar ihtiyaçtan çıkıyorsa engellilerin engellerini kaldırmak içinse düzeltilsin bu yasa... Bilmeyenler için söyleyeyim araçların plakalarındaki engelli işareti 2011 yılında ayrımcılık oluyor açıklamasıyla kaldırıldı. Artık araç park kartı kullanılıyor. Bu konuda en sevdiğim AVMlerden biri Tepe Natilius AVM... Güvenlik görevlileri ve Halkla İlişkiler yönetimi bu kadar mı duyarlı olur. Kendilerini tebrik ediyorum. Eğer engelli yerine park ediyorsan gelip sorguluyorlar, helal olsun. Bizim ülkemizde vicdan ve başkalarının haklarına saygı az düzeyde olduğundan ne yazık ki ama ne yazık ki uyarılmak zorunda kalıyoruz.
Beni takip eden, yazdıklarımı ilgiyle okuyan sevgili okurlarım eğer çocuğu büyümekte olan bir ebeveynseniz lütfen çocuklarınıza başkalarının haklarına saygıyı da öğretiniz. Vicdan sahibi olmayı öğretiniz. Eğer torun sahibiyseniz torunlarınıza aşılayınız. Eğer hiçbirine sahip değilseniz kendinizden başlayınız. Bir toplum olabilmek, toplum içinde birlikte sorunsuzca yaşayabilmek birbirimizin haklarına saygı duymaktan geçiyor. Unutmayın tüm yaptıklarınız size geri dönecek... Yaşlandığımız gün hepimiz anlayacağız. Geç kalmadan harekete geçin.
Tüm bedensel ve zihinsel engellilerimizle birlikte engelsiz bir dünya oluşturabilmek dileğiyle...
